پس از نشست اهواز دفتر تحكيم وحدت در سال 80 كه در آن كديور به وجه اسلامي بودن انجمن ها تاكيد كرد و از ضرورت حفظ جوهره مذهبي انجمن ها سخن گفت انتقاداتي آرام آرام نسبت به در اختيار قراردادن تريبون هاي رسمي تحكيم به افراد غير مذهبي در برخي از محافل شكل گرفت و سير ابراز نگراني نسبت به مسائل معرفتي مجموعه انجمن ها به صورت غير علني و بعضا نيمه رسمي از سوي برخي از اعضاء مشاركت و نهضت آزادي و نيروهاي ملي مذهبي رو به رشد نهاد. تا بد آنجا كه اين انتقادات توانست به بروز پاره اي از اختلافات و كدورت ها در روابط  تحكيم با اين افراد منجر شود. بطور مثال در تابستان گذشته شنيده شد اتهاماتي اينچنين عليه تحكيم در ستاد بزرگداشت آقاي طالقاني طرح و پيشنهاد دعوت يكي از اعضاء تحكيم براي سخنراني رد شد. اما در تمام اين مدت اين انتقادات با هر شدت و حدتي به عرصه عمومي وارد نشد و در حلقه داخلي ارتباطات تحكيم با گروه ها و شخصيت ها باقي ماند  بدين لحاظ مي توان سخنان آقاي خوئيني ها را نخستين موضع گيري رسمي از اين دست خواند.